At school I used colourboxes for fun,
And later in life I saw its real colours…
I remember making mud-houses in sand
And also how it guides me now…
I used to draw cartoons
While my teacher was doing Maths-
Now the riddles are easier to solve….
In the eyes of the world around
It was always like being a misfit-
Rather chaotic,
But at last,
Dreams opened better doors to reality!!
Somebody’s trying to survive,
Somebody’s trying to shine:
Let her not be discouraged
By the time’s unquestioned line.
Let her try to rise beyond
And glory to hold in hands;
do not, do not show li’l eyes
The Earthly limits of lands.
‘Çoz these are the eyes that
See big dreams,
Aspire to fulfill all.
These are the people,
concerned about something
Higher to the selfish goal.
They too are human;they love and hate
The things they come across,
But what they love and what they hate,
If they don’t,
Will bring us a loss!!
હું જે ‘છું’ એ તો છું જ,
પણ જે ‘નથી’ એ પણ છું.
જે ‘છું’ છું, એ મારી મરજીથી છું.
- ને જે ‘નથી’ છું એ તારી મરજીથી છું.
આ છું – છું – નથી – છું ની છૂપાછૂપીમાં
તું મારાથી – હું તારાથી
ક્યાંય ‘છૂ’ નહીં થઇ જઈએ ને?????
–
નેહા
Note: I am moving to a new location http://www.nehajoshi.com in a few days 
હું એ દિવસની રાહ જોઉં છું
જયારે -
મારા પગ પાંખો બની જશે
મારી આંખોમાં સૂરજ ઉગશે
અને -
હું તને ગમે ત્યાંથી શોધી કાઢીશ.
–
નેહા
Note: I am moving to a new location http://www.nehajoshi.com in a few days
આપણી અંગત ક્ષણોમાં હું તને
ક્યારેક કહી બેસું છું કે
તારી ત્વચા મને ગાર કરેલી ભોંય જેવી લાગે છે.
તું છંછેડાઈને, અળગી થઈને, મોં ફેરવી સુઈ જાય છે.
તું કડી પૂછતી નથી કે “ગાર કરેલી ભોંય”
પાછળ ભાવ કયો હોય છે
જૂના ઘરની એ ભોંયની ઠંડી મીઠી નિરાંતની વાત
હું પૂછ્યા વગર કહી શકતો નથી.
ક્યારેક એમ જ હું બોલી બેસું છું કે
તારા બંને હાથ મને કોઈ વટવૃક્ષના મૂળ જેવા લાગે છે.
તું પછી એ સંભાળવા રોકાતી નથી કે હું મને
એ વૃક્ષની છેલ્લી ટોચ લાગું છું.
તારા સંનિષ્ઠ પ્રયત્નો એક પુરૂષને સમજી જવાના
મારા પ્રયત્નો વ્યક્તિ તરીકે પ્રગટ થવાના
તારાં સપનાં સીધેસીધાં ગુલાબી રંગનાં
મારાં સપનાં સફેદ મિશ્રિત લાલ રંગનાં
તું કદી પૂછતી નથી
હું કહી શકતો નથી
અને આપણે જાતમાં ને જાતમાં
વિભાજિત થતા જઈએ છીએ.
–
નેહા
Note: I am moving to a new location http://www.nehajoshi.com in a few days
થોડા વખતમાં માછલીઓ જળ વગર જીવતી થશે
થોડા વખતમાં રાત અંધારા વગર આવી જશે
થોડા વખતમાં રણ લીલ્લું છમ્મ દેખાતું થશે
થોડા વખતમાં કાચ જુઠ્ઠું બોલતાં શીખી જશે
થોડા વખતમાં આંખ ભીંજાયા વગર રડતી થશે
થોડા વખતમાં રાખ ઓઢી આગ આ પોઢી જશે
થોડા વખતમાં પૂર પાછા જવાનું જાણી જશે
થોડા વખતમાં કાંચળી ખંખેરતા ફાવી જશે
આ બાળપણ ને ભોળપણ બહુ ઝડપથી સરકી જશે
આ જીવ સચ્ચાઈ વગર જીવાવાનુંયે પામી જશે.
–
નેહા
Note: I am moving to a new location http://www.nehajoshi.com in a few days
અમથું અમથું ગભરાતું ને દોડ્યું જાતું કોઈ.
પીછાંઓનો પીછો કરતુ, નાનકડાં ગીતો ગણગણતું.
પતંગિયાની પાછળ દોડી ઝરણી માફક ખળખળ થાતું.
આસપાસમાં જોતું-જોતું ભાગી જાતું કોઈ…અમથું -અમથું …
પાણીમાં છબછબિયાં કરતું, રેતીમાં કૂબાઓ કરતું.
નાનકડી પગલીઓ પાડી માટીમાં ખરડાતું જતું.
રેશમના રૂમાલની માફક સરકી જાતું કોઈ…અમથું -અમથું…
ફૂલતણી પાંદડીઓ સાથે છાની-માની વાતો કરતું,
જોઉં જરા ત્યાં ડોક ઘુમાવી તોફાની-લજ્જાળુ હસતું,
સુખનું કારણ સંગોપીને છટકી જાતું કોઈ…અમથું -અમથું …
–
નેહા
Note: I am moving to a new location http://www.nehajoshi.com in a few days
આજે અમે મારા દીકરાને રસીકરણ માટે લઇ ગયાં. એ અઢી વર્ષનો છે અને બીજાં બાળકોની જેમ જ અત્યંત active, ઉછળતો-કૂદતો, સમજ-નાસમજની એક બહુ જ typical line પર આવી ઊભેલો, હમણાં જ નર્સરીમાં જતો થયેલો હોંશિયાર બાળક છે. અમે જેવાં દવાખાને પહોંચ્યાં કે તરત એણે પારખી લીધું કે હવે injection અપાશે. એણે રડી, ચીસો પાડી મારા હાથમાંથી છટકી જવા ખૂબ ધમપછાડા કર્યા. પણ રસીકરણ તો જરૂરી હતું. એમાં લાગણીવેડા ના પોસાય. મેં અને તરુણે ભેગા મળી એને ટેબલ પર સુવાડ્યો, અને હાથપગ જકડી રાખ્યા. ડોકટરે હસીને કહ્યું: “જો તું રડીશ નહી તો ચોકલેટ આપીશ”. છતાંયે રડવાનું ચાલુ રહ્યું. બે સેકંડ પછી મેં એણે તેડીને વહાલ કર્યું અને ડોક્ટરની રાજા માંગી. એ સાથે જ એ રડતો-રડતો બોલ્યો: “મમ્મી ચોકલેટ લેવાની બાકી છે”. ડોક્ટર કહે: “વચન આપીને ફરી નહી જી શકાય”. ચોકલેટ આપી, અને પછી જે વાક્યો ડોકટરે કહ્યાં એ મારા માટે કોઈ મોટા award થી જરાય ઊતરતા નહોતાં. આ રહ્યા એ શબ્દો:
“એની રોકકળ અને ધમપછાડાથી તમે કેમ મૂંઝાઈ જાઓ છો? એનું weight gain સરસ છે, એની પ્રવૃત્તિઓ normal છે. એ એની જેવડા બીજાં બાળકોની જેમ જ active અને હસતો-કૂદતો છે. તમે એણે best possible food આપો છો… બાળકના ઉછેરના દરેક તબક્કા enjoy કરો. એના રૂદનને તમારી નિરાશા ના બનાવો. એના ધમપછાડાને એનું દુઃખ ના સમજો. જુઓ, એનામાં કેટલી તાકાત છે, અને કેટલા હક્કપૂર્વક એ આ તાકાત તમારા પર અજમાવે છે. આ તાકાત અને આ હક્ક તમે એને આપ્યા છે, એનો સંતોષ મેળવો…”
એક working woman તરીકે હું એવી અનેક ઘટનાઓમાંથી પસાર થઇ છું જ એક યા બીજી રીતે એવું indicate કરવા મથે છે કે હું મારા બાળકને માટે સંપૂર્ણપણે સમર્પિત નથી – committeed નથી, કારણ કે દિવસના આઠ કલ્લાક હું એને મારાથી દૂર રાખું છું. આસપાસના લોકો, સામાન્ય મધ્યમ વર્ગીય કુટુંબોના અનેક પરિચિત-અપરિચિત માણસો, જેમાંના મોટા ભાગનાં પોતાની શ્રેષ્ઠતા સાબિત કરવા માટે desperat હોય, એવા લોકો માટે આવું બોલવું અત્યંત આનંદદાયક હોય છે. આમાં છુપાયેલા પરપીડન વિશે તેઓ ભાગ્યે જ સભાન હોય છે. પરંતુ સામા પક્ષે મારી જેવાં લોકો કે જે આવા common lot માટે બહુ જ sensitive હોય અને એ lot ની frame of acceptance ની બહાર હોય, એમને માટે આવી વાતો સાંભળવી બહુ મુશ્કેલ હોય છે. મારા કેટલાક colleagues આવા લોકોને ધિક્કારે છે, કારણ કે તેઓ તેમને સમજ્યા વગર જ પીડા આપે છે. તેઓ આવા common lot – કે જે મોટા ભાગે ગૃહિણીઓનો બનેલો છે – તેમને ઈર્ષાળુ પણ કહે છે. કેટલેક અંશે એ સાચું હશે અને ખોટું પણ. ‘દ્રાક્ષ ખાટી છે’ એવું યૌક્તીકરણ કરતાં આ લોકો તેમની પાસે જે છે એ જ સારું અને બીજું બધું ખરાબ ગણે છે, જે બહુ જ સ્વાભાવિક છે, અને કદાચ દયાજનક પણ.
પરંતુ આ ધ્વારા હું જે કહેવા માગું છું એ તો જુદું જ છે. ડોકટરે અજાણતાં જ મને એ કહ્યું જે સંભાળવું મારા માટે સ્વપ્ન હતું. કાયમ સાંભળેલી ચીજો કોઠે પડે, એમ એનું દુઃખ, પીડા પણ કોઠે પડેલાં. એવામાં કોઈએ અજાણતાં જ (કે પછી જાણીને?) મારા પુત્ર પ્રત્યેના સમર્પણ, ખ્યાલ, નિષ્ઠાને બિરદાવ્યાં. આઠ કલાકની નોકરી દરમ્યાન પુત્રને જરાયે કોઈ ખોટ ન સાલે, અગવડ ના પડે એ માટે અનેક કષ્ટ સહન કરી, એને મોટો કરતાં જવાની મારી સાધનાને વળી એક સમજુ માણસનો support મળી ગયો. આ વાત સૌની સાથે share કરવાની ઈચ્છા થઇ કારણ કે હું જાણું છું કે મારા જેવી અનેક સ્ત્રીઓ છે, જે at times આ બાબતે guilty feel કરે છે. જેઓ working woman ની બાળકો તથા કુટુંબ માટેની નિષ્ઠાને શંકાની દ્રષ્ટીએ જુએ છે એમનાથી પીડાઈને બધી બાજુથી પોતાની જાતને stretch કરતી રહેતી આ સ્ત્રીઓને આવા સમજુ માણસોની ખૂબ જરૂર છે. પોતાની ગેરહાજરીમાં બાળક શું કરશે, શું રમશે, ખાશે-પીશે, ક્યાં ચડશે, ક્યાંથી પડશે – આ બધું જ અગાઉથી વિચારી એને લગતી અનેક ગોઠવણો કરવી એ તો આજની દરેક working woman ના જીવનનો અનિવાર્ય હિસ્સો છે. અને આટલી નાની અમથી વાત માટે પણ કેટલી નિષ્ઠા અને કેટલું સાતત્ય જરૂરી છે એ તો એના કર્તા સિવાય બીજું કોણ જાણશે? સમયની વિપુલતા કદી સમયની ગુણવત્તાની ખાતરી નથી આપતી, અને ગુણવત્તા કદી જથ્થા (quantity ) ની મોહતાજ નથી હોતી. અસ્તુ.
–
નેહા
Note: I am moving to a new location http://www.nehajoshi.com in a few days
નાનકડા પક્ષીની જેમ મને
વૃક્ષની ટોચે બેસીને ઝૂલવું ગમે છે.
ત્યાં હું મારૂં ગીત મુક્ત અને મોટા અવાજે
આભ તરફ ચાંચ તાકીને ગાઉં છું.
સુરજ ભલેને મોટી આંખો એની ફાડતો,
હું કઈ નહીં ડરૂં, બસ ગાયા કરૂં છું.
ઘુવડ ભલે ને મને ગાળો દેતું-દેતું
પોતાની ઊંઘને બગાડતું.
એને જવાબ પણ આપ્યા વગર
હું ગાયે જ જાઉં છું.
પવન ભલેને મને બેશરમ કહેતો
હું મોટેથી જ કાયમ ગાતી, ને -
હજીયે ગાઉં છું.
મને કોઈ ના બોલાવશો – છંછેડશો
હું ઘરની બારીએ બેસીને
આભની બારી થાઉં છું.
–
નેહા
Note: I am moving to a new location http://www.nehajoshi.com in a few days
મારો ધસમસતો પ્રેમ તું સહી નહીં શકે.
તારો પ્રેમ પણ ગણતારીવાળો છે.
હું તો વરસી શકું સૂપડાધારે, ત્યારે -
તારો તો ખોબો યે કાણો હોય છે.
મને ખપે છે ભર્યું ભર્યું મૌન, ને
તારા તો શબ્દો યે ખાલી-ખાલી હોય છે.
તારા તાટસ્થને હું શું નામ આપું?
હું લાગણીથી લથબથ તું કોરોધાકોર હોય છે.
–
નેહા
Note: I am moving to a new location http://www.nehajoshi.com in a few days
